Q

Een beetje een treurig berichtje deze keer en niet vanuit het atelier maar vanuit Utrecht waar ik momenteel in quarantaine zit vanwege bestemming met het virus waar de uiltjesactie zich op richt. Beetje ironisch maar that's life! Ook Nick en de andere deelnemers en mijn lieve collega van het atelier zijn besmet en zitten in Q. We hebben contact via telefoon en doen soms online een spelletje met elkaar om de moed erin te houden. Gelukkig is niemand doodziek, maar er zijn toch ook wel vervelende klachten zoals vermoeidheid en veel hoesten. 

Hoe is het zo gekomen? Dat is zo lastig om te zeggen... er ging een golfje door wat voorzieningen van onze organisatie. Als het eenmaal binnen is... net zoals in de verpleeghuizen, dan zit je er echt even mee opgezadeld en kunnen besmettingen toch snel gaan ondanks heel goed opletten en beschermende maatregelen.

Nick wordt liefdevol verzorgd in zijn kamer door collega's van woonzorg/begeleiding die zich daarvoor iedere keer in een maanmannetjespak hijsen. Hij komt de tijd aardig goed door, maar mist zijn ouders en onzekerheid 'wanneer mag ik hier uit... wanneer mag ik weer naar pappa en mamma... wanneer mag ik weer naar het atelier' is niets voor hem! Voor nu is de enige zekerheid de duur van de quarantaine en de sluiting van de dagbestedingen vanwege de hoeveelheid besmettingen. Het maakt me een beetje verdrietig hoeveel van onze lieve cliënten nu worden geraakt, wetend hoe verwarrend dit voor ze kan zijn. 

Tegelijk weet ik ook hoe mijn collega's zich volop inzetten om de moed erin te houden en hoe ze hun uiterste best doen om iedere dag weer een lach op het gezicht te toveren van onze doelgroep. Die lach die ze ons ook altijd weer teruggeven op enig moment zodat je weet waarom je met heel je hart kiest voor dit werk het mooiste werk wat er is: er echt kunnen zijn voor andere mensen!

Nou ja, ik doe mijn best om er op dit moment nog een beetje digitaal te kunnen zijn. Nu weten de volgers van ons blog in ieder geval waarom er even geen uiltjes de deur uit kunnen vliegen. Hopelijk knappen we snel op en mag het atelier/de dagbesteding weer open na 23 november.

Ik kijk naar de uiltjes die hier op de kast staan bij mijn vriend in Utrecht en die doen wat ze moeten doen... ze geven me hoop en moed, het komt goed! Ik deel mijn uitzicht met jullie en laat weten hoe het verder verloopt met Nick en ons vanuit de Q.