Goed nieuws!

Gister kwam het goede bericht dat ook Nick uit quarantaine mocht! Eindelijk! Zijn medebewoners mochten al een tijdje van hun kamers af maar omdat Nick verkouden bleef duurde zijn isolatie lang. Nu is het voorbij!

Maandag kan het atelier ook weer een beetje open want collega Annemarie is voldoende hersteld om weer een gedoseerd te starten. Zo fijn voor onze deelnemers!

Het is echt een zware tijd geweest en nog steeds in veel voorzieningen. Hele woningen waren besmet en dus in quarantaine met slaapkamer isolatie voor bewoners. De collega's die nog overeind stonden hadden het extra zwaar. Ontzettend frustrerend om dan zelf thuis te zitten en niet te kunnen helpen, ook al was ik te ziek om op mijn benen te staan.

Het was een verbijsterende ervaring... regelmatig betrapte ik me op de gedachte 'hoe kan dit... zo jong en zo fit en nu dit?!?!' Nou ja 54 is natuurlijk niet meer piep... maar bejaard ben ik toch ook niet en ik was gewoon super gezond! De dag voor de positieve testuitslag nog heerlijk hardgelopen door het schitterende (mooiste park van Utrecht en omstreken) Wilhelminapark! Maar dat kon ik een paar dagen later niet meer en nog steeds niet. Nu wandel ik af en toe een stukje door de tuin. Het herstel gaat langzaam maar wel gestaag. Hopelijk hoor ik dinsdag van de arts dat ik voldoende hersteld ben om weer wat op te pakken. 

Ondertussen kregen we lieve berichten van donateurs die ons een hart onder de riem staken, daar werden we echt zo blij van! Ik heb alles doorgegeven via via aan Nick en de anderen. Heel erg bedankt!

Ik kreeg zelfgemaakte kaarten van deelnemers van het atelier en af en toe belden we met elkaar. In zo'n periode merk je ook hoe sterk de band is die je hebt met elkaar. Terwijl het atelier eigenlijk nog maar net een jaar bestaat...dat is toch ongelofelijk! Het atelier is gewoon een heel bijzonder plekje geworden voor ons, deelnemers en begeleiders. We delen er lief en leed en we zijn er voor elkaar. Hoe vaak ik de afgelopen weken wel niet heb gehoord 'ik mis je zo, ik mis de anderen zo'... dat is ontroerend en tegelijk versterkend! Daar doen we het voor! Mensen blij maken, samen lachen en genieten van kleuren en vormen en de wereld een beetje mooier maken... maar ook er zijn als het moeilijk is en laten weten 'ik ben er hoor, ook al is er nu afstand en is het even niet zo leuk allemaal'.

Het doet me denken aan een mooie zin die ik ooit eens hoorde in een film (geen Disney) en voor altijd heb opgeslagen: 'afstand verbreekt kleine liefdes maar geen grote, zoals de wind die een kaars uitblaast maar een vuur aanwakkert'

En zo is het!

Hopelijk volgende week weer bericht vanuit het atelier!

Fijn weekend iedereen! Take care & stay safe!